We begonnen het jaar 2025 met een vrij kleine groep bewoners. In 2024 hadden we afscheid moeten nemen van een paar van onze hoogbejaarde kippen. Enkele van onze voormalige bewoners werden zo oud, bijna geen enkele kip in Nederland haalde ooit die leeftijd. Ondanks het verdriet, was het ook een troost om ons te realiseren dat we hen een mooi en lang leven hebben kunnen geven.

Omdat we graag nog een paar kippen een goed leven wilden bieden en we daar weer de mogelijkheid toe hadden, besloten we een groepje van maar liefst zeven een thuis te geven. Deze kippen waren al gered van een akelige dood, door Melanie Jaecques van Feathery Forest in België. Het groepje bestond uit kippen gered uit de eier-industrie en uit verwaarloosde kippen van particulieren. Alle zeven hadden ze echter veel zorg nodig, waardoor herplaatsen bij adoptanten moeilijk werd. We zijn vereerd dat wij ze mochten adopteren. Dit is ook de eerste keer dat wij kipjes hebben verwelkomd die gered zijn uit een nog vrij verborgen tak van de eier-industrie: de vermeerderingstallen. Bonnie, Amy en Chrissie hebben een verleden als “moederdier”: de hennen die samenleven met hanen om bevruchte eieren te leggen, waaruit weer de bekende “legkippen” komen die eieren moeten gaan leggen voor menselijke consumptie. Alle drie deze kipjes waren er slecht aan toe: Amy en Bonnie hadden gebroken botten en Chrissie had een prolaps, waardoor ze geen eieren meer kon leggen. Ze waren al grotendeels hersteld en goed verzorgd bij Feathery Forest, toen ze bij ons kwamen. Bij ons zullen ze de rest van hun leven implantaten krijgen, waardoor hun botten weer sterker kunnen worden (eieren leggen zorgt voor broze botten en als gevolg daarvan botbreuken) en in het geval van Chrissie beschermt een implantaat tegen een herhaling van een prolaps of andere ei-gerelateerde ziekte. Naast dit prachtige drietal waren er twee kipjes die in beslag genomen waren bij een particulier die ze verwaarloosde: Tracy en Maya. Maya kreeg al voor vertrek naar Nederland problemen met haar eileider en op de valreep werd ze daar nog aan geopereerd. Het bleek dus ook voor Maya – en later ook Tracy – belangrijk voor hun gezondheid om een thuis te krijgen waar serieus omgegaan werd met voortplantingsproblemen bij kippen: voor allebei de kipjes zijn implantaten om het eieren leggen te stoppen, cruciaal. Nina hoort ook tot deze groep en is wederom een kipje uit de eier-industrie. Zij kwam meer dood dan levend aan bij Melanie en is na een zware hersteltijd in de couveuse, gelukkig inmiddels weer opgebloeid. Zebra tot slot is de laatste van de zeven, wederom een verwaarloosde kip afkomstig van een particulier. Je kan meer over deze lieve kipjes lezen in het nieuwsbericht over hun aankomst en bij “onze bewoners“.

We ontvingen dit jaar steun van stichting Dierendonatie, in de vorm van prachtige nieuwe dekzeilen, die de lekkende en scheurende oude zeilen hebben vervangen: we zijn Dierendonatie en de donateurs enorm dankbaar!

Met de hulp van enkele fantastische vrijwilligers – waarvoor ook wederom veel dank! – hebben wij de hokken en rennen opgeknapt en afgewerkt. Er moest veel geschuurd en geschilderd worden, en het resultaat is prachtig! De kippen zitten voorlopig weer een hele tijd warm en droog en vooral heel veilig, in hun opgeknapte hokken.

In 2025 hebben we afscheid moeten nemen van Amber. Amber hebben we ooit gevonden langs een drukke provinciale weg, waar ze moest zien te overleven. Haar verleden kennen we niet, ze woonde sinds 2019 bij ons. Ze had al een probleem met haar longen en dit jaar hebben we haar na een ziekbed helaas er niet weer bovenop kunnen krijgen. Amber verzwakte en we hebben haar omringd door liefde laten gaan.

We kregen erg onverwacht te maken met nog een patient: Maya werd ziek, ze kon plotseling slecht lopen en kreeg ook problemen met haar zicht. Na verschillende onderzoeken kwam de zware diagnose dat ze tumorcellen in haar bloed heeft. Helaas wordt Maya niet weer beter en we gingen ons direct voorbereiden om haar nog een mooie tijd te geven. Met behulp van medicatie blijkt de ziekte van Maya wonder boven wonder goed onder controle te houden. We weten dat ze waarschijnlijk niet lang bij ons blijft, maar ze geniet momenteel nog ontzettend van haar leventje en daar doen we het natuurlijk voor.

Deze zomer hebben we een heel leuke fotoshoot gehad, omdat we graag van alle kippen mooie foto’s wilden hebben voor op onze website. Marloes Kaemingk kwam een dagje met haar camera en bijna alle kipjes werkten wonderbaarlijk goed mee. Marloes heeft prachtige foto’s gemaakt en in het komende jaar zul je deze steeds meer op onze website zien verschijnen!

En gedurende dit alles gaat natuurlijk de dagelijkse zorg altijd door. We zijn dagelijks bezig met het observeren van ieder individu. Uiteraard om snel te kunnen ingrijpen wanneer ze ziek zijn, maar ook vooral om te zien hoe ze met volle overtuiging genieten van hun leven. Dit had voor al onze bewoners zo enorm anders kunnen zijn.

Volgend jaar blijven we jullie op de hoogte houden van het wel en wee van de bewoners hier. Social media schiet er wat bij in wanneer we het druk hebben met praktische zaken, maar we doen ons best. We hebben nog geen concrete plannen voor volgend jaar, maar we zijn wel binnenkort op zoek naar mensen die ons team willen versterken, dus houd onze pagina op de hoogte en mocht je nu al interesse hebben, laat het ons weten!

We eindigen met de boodschap die we ook vorig jaar al deelden: Alle dieren verdienen een kans en een mooi leven. De kipjes in onze opvang bewijzen keer op keer weer dat afgedankt zijn niet betekent dat ze waardeloos zijn. De waarde van hun leven hangt niet af van het feit dat en of ze mensen van eieren kunnen voorzien, maar ze mogen er zijn, gewoon als zichzelf!

Tot slot wensen we jullie een heel fijne jaarwisseling en een goed 2026 en we willen onze vrijwilligers en onze donateurs enorm bedanken voor de steun het afgelopen jaar.