Pasen en een aantal fabeltjes over eieren

Het is weer bijna Pasen en de leuke “eitjes” acties en activiteiten vliegen je weer om de oren. Het wordt nog steeds genormaliseerd dat een kip dagelijks een ei legt en dat dit ei voor menselijke consumptie is, helaas zelfs bij sommige stichtingen die zich inzetten voor dieren. Daar worden wij eigenlijk heel verdrietig van.

Een kip legt eieren, net als andere vogels. En net als andere vogels dienen de eieren van kippen voor de voortplanting. Een merel bijvoorbeeld legt elk jaar een paar legsels met eieren, waar kuikens uit komen, die door de ouders grootgebracht worden. Kippen zijn door mensen doorgefokt op maximale eiproductie en daardoor is er helaas niets natuurlijks meer aan het eieren leggen door de (industriële) legkippen. Meer dan 300 eieren per jaar is de standaard in de eier-industrie, en zelfs veel achtertuin kippen leggen dagelijks een ei. Door een gen-mutatie leggen de industrie-kippen ook door in de winter.

Mensen hebben legkippen zodanig doorgefokt dat er optimaal geprofiteerd kan worden van de eieren die ze leggen. Met als gevolg dat de kippen chronisch eieren leggen: een aandoening die bij andere vogels als gezondheidsrisico wordt gezien. Een papegaai, die vaker dan een kip medische zorg krijgt, wordt simpelweg behandeld tegen het chronisch eieren leggen. Hier in onze microsanctuary doen wij dit ook met de kippen, want wij vinden dat zij ook mee tellen en volwaardige individuen zijn, die recht hebben op medische zorg.

Onze geredde legkippen leggen geen eieren meer. Niet omdat ze te oud zijn en van nature gestopt zijn (zelfs Florence was nog niet “gestopt van nature” toen ze al 12,5 jaar oud was). Ze leggen geen eieren, omdat wij ze medische zorg geven en de eisprong stopzetten. Hiermee lijken ze veel meer op een natuurlijke vogel, dan wanneer ze 300 eieren per jaar leggen. En door het stoppen van de eiproductie, nemen de risico’s op tumoren, eileiderontsteking en andere akelige reproductieve ziektes enorm af. Waarom zou je je kip het risico (van meer dan 90%) laten lopen dat ze ziek wordt, als je het grotendeels kan voorkomen?

Misschien is dit een goed moment om enkele fabeltjes op te sommen. We horen helaas nog veel te vaak vreemde uitspraken over kippen en eieren, zelfs van goed bedoelende dierenvrienden.  Sommige van deze fabels zijn onschuldig, maar anderen zijn serieuzer. Het is tijd om de fabels de wereld uit te werken, helpen jullie mee om ze te ontkrachten wanneer je ze ergens voorbij ziet komen?

  • Chronisch eieren leggen (elke dag, vrijwel het hele jaar door) is niet normaal en niet natuurlijk voor een vogel, ook niet voor een kip. Het geeft vergrote risico’s op ontstekingen aan de eileiders, tumoren, osteoporose en als gevolg daarvan botbreuken enz.
  • Vogels leggen in de winter normaal geen eieren. Er wordt wel eens gezegd dat de industriële legkippen in de winter ook eieren leggen, omdat de boer het licht langer laat branden. Kippen leggen niet door in de winter omdat de boer het licht aan laat tijdens de korte winterdagen. Het gen wat bepaalt dat de kip stopt met eieren leggen wanneer de dagen korter worden, is (per toeval) uit de kippen gefokt, bij het doorfokken op maximale eiproductie.
  • Eieren rapen uit het nest is geen trigger voor een kip om dan maar een nieuw ei in het lege nest te leggen. Er zijn nog steeds mensen die dit denken. De kip legt niet een nieuw ei omdat het nest leeg is, ze legt een ei omdat ze zo is doorgefokt en haar lijfje niet anders kan.
  • Een kip wordt ook niet broeds wanneer je de eieren in het nestje laat liggen en het nest steeds voller wordt. De industriekip wordt vrijwel nooit broeds en het laten liggen van al die eieren zorgt alleen maar voor vervuiling van het nest.
  • Kippen die gered zijn uit de eier-industrie leggen niet een ei omdat ze gelukkig zijn in hun nieuwe thuis, ze leggen eieren omdat ze zo zijn gefokt. Ze leggen de eieren ook niet uit dankbaarheid. Als dit zo was, zouden dan werkelijk al die honderdduizenden kippen in de eier-industrie elke dag een ei leggen?
  • Kippen die gered zijn uit de eier-industrie, zijn niet na een paar jaar “op”. Ze gaan vaak na een paar jaar dood aan de gevolgen van het chronisch eieren leggen. Een aandoening die overigens met medische zorg goed kan worden behandeld. Bij ons worden geredde legkippen met regelmaat 10 jaar oud of zelfs ouder. Natuurlijk is medische zorg geen garantie voor een lang leven: dat is het ook bij mensen niet en bij honden of katten. Maar de medische zorg kan er wel voor zorgen dat een kip langer in goede gezondheid blijft leven. En dat is toch juist wat ze zo verdienen?

Gedumpt haantje in de sneeuw. Nu veilig bij ons. Welkom Elvis!

Terwijl Drenthe onder een pak sneeuw bedekt is, de temperaturen ’s nachts onder het vriespunt, zien we op Facebook een bericht van de Dierenambulance Zuid-Oost Drenthe met een zichtmelding van een haantje dat in de sneeuw zit. De lokatie is voor ons dichtbij en we besluiten ’s avonds in het donker te gaan kijken of we hem kunnen zien. En ja hoor, daar zit een klein haantje, tegen een boom aan gedrukt, in de sneeuw op de grond. Hij zit daar ten dode opgeschreven. We vermoeden sterk dat hij is gedumpt, het lot van helaas veel hanen. Hoe hartverscheurend dat mensen zo met hun dieren om kunnen gaan. Het is een verlaten landweggetje, waar voor hem geen enkele beschutting was om zich in te verstoppen. We konden hem gelukkig direct vangen en hebben hem in quarantaine geplaatst, in een warm geïsoleerd hokje. De eerste dag hebben we hem voorzichtig kleine beetjes eten gegeven om te controleren of zijn spijsvertering goed werkt, en natuurlijk hebben we zijn ontlasting weggebracht om te checken dat hij geen parasieten bij zich draagt. Het is een prachtig haantje met een enorme kuif. We hebben hem Elvis genoemd: welkom Elvis!

We zitten als microsancutary al behoorlijk vol, maar we hebben Elvis toch opgenomen in deze uitzonderlijke omstandigheden. (Foto links = screenshot van bericht van Dierenambulance Zuid Oost Drenthe)

Een terugblik op het jaar 2025 in de microsanctuary

We begonnen het jaar 2025 met een vrij kleine groep bewoners. In 2024 hadden we afscheid moeten nemen van een paar van onze hoogbejaarde kippen. Enkele van onze voormalige bewoners werden zo oud, bijna geen enkele kip in Nederland haalde ooit die leeftijd. Ondanks het verdriet, was het ook een troost om ons te realiseren dat we hen een mooi en lang leven hebben kunnen geven.

Omdat we graag nog een paar kippen een goed leven wilden bieden en we daar weer de mogelijkheid toe hadden, besloten we een groepje van maar liefst zeven een thuis te geven. Deze kippen waren al gered van een akelige dood, door Melanie Jaecques van Feathery Forest in België. Het groepje bestond uit kippen gered uit de eier-industrie en uit verwaarloosde kippen van particulieren. Alle zeven hadden ze echter veel zorg nodig, waardoor herplaatsen bij adoptanten moeilijk werd. We zijn vereerd dat wij ze mochten adopteren. Dit is ook de eerste keer dat wij kipjes hebben verwelkomd die gered zijn uit een nog vrij verborgen tak van de eier-industrie: de vermeerderingstallen. Bonnie, Amy en Chrissie hebben een verleden als “moederdier”: de hennen die samenleven met hanen om bevruchte eieren te leggen, waaruit weer de bekende “legkippen” komen die eieren moeten gaan leggen voor menselijke consumptie. Alle drie deze kipjes waren er slecht aan toe: Amy en Bonnie hadden gebroken botten en Chrissie had een prolaps, waardoor ze geen eieren meer kon leggen. Ze waren al grotendeels hersteld en goed verzorgd bij Feathery Forest, toen ze bij ons kwamen. Bij ons zullen ze de rest van hun leven implantaten krijgen, waardoor hun botten weer sterker kunnen worden (eieren leggen zorgt voor broze botten en als gevolg daarvan botbreuken) en in het geval van Chrissie beschermt een implantaat tegen een herhaling van een prolaps of andere ei-gerelateerde ziekte. Naast dit prachtige drietal waren er twee kipjes die in beslag genomen waren bij een particulier die ze verwaarloosde: Tracy en Maya. Maya kreeg al voor vertrek naar Nederland problemen met haar eileider en op de valreep werd ze daar nog aan geopereerd. Het bleek dus ook voor Maya – en later ook Tracy – belangrijk voor hun gezondheid om een thuis te krijgen waar serieus omgegaan werd met voortplantingsproblemen bij kippen: voor allebei de kipjes zijn implantaten om het eieren leggen te stoppen, cruciaal. Nina hoort ook tot deze groep en is wederom een kipje uit de eier-industrie. Zij kwam meer dood dan levend aan bij Melanie en is na een zware hersteltijd in de couveuse, gelukkig inmiddels weer opgebloeid. Zebra tot slot is de laatste van de zeven, wederom een verwaarloosde kip afkomstig van een particulier. Je kan meer over deze lieve kipjes lezen in het nieuwsbericht over hun aankomst en bij “onze bewoners“.

We ontvingen dit jaar steun van stichting Dierendonatie, in de vorm van prachtige nieuwe dekzeilen, die de lekkende en scheurende oude zeilen hebben vervangen: we zijn Dierendonatie en de donateurs enorm dankbaar!

Met de hulp van enkele fantastische vrijwilligers – waarvoor ook wederom veel dank! – hebben wij de hokken en rennen opgeknapt en afgewerkt. Er moest veel geschuurd en geschilderd worden, en het resultaat is prachtig! De kippen zitten voorlopig weer een hele tijd warm en droog en vooral heel veilig, in hun opgeknapte hokken.

In 2025 hebben we afscheid moeten nemen van Amber. Amber hebben we ooit gevonden langs een drukke provinciale weg, waar ze moest zien te overleven. Haar verleden kennen we niet, ze woonde sinds 2019 bij ons. Ze had al een probleem met haar longen en dit jaar hebben we haar na een ziekbed helaas er niet weer bovenop kunnen krijgen. Amber verzwakte en we hebben haar omringd door liefde laten gaan.

We kregen erg onverwacht te maken met nog een patient: Maya werd ziek, ze kon plotseling slecht lopen en kreeg ook problemen met haar zicht. Na verschillende onderzoeken kwam de zware diagnose dat ze tumorcellen in haar bloed heeft. Helaas wordt Maya niet weer beter en we gingen ons direct voorbereiden om haar nog een mooie tijd te geven. Met behulp van medicatie blijkt de ziekte van Maya wonder boven wonder goed onder controle te houden. We weten dat ze waarschijnlijk niet lang bij ons blijft, maar ze geniet momenteel nog ontzettend van haar leventje en daar doen we het natuurlijk voor.

Deze zomer hebben we een heel leuke fotoshoot gehad, omdat we graag van alle kippen mooie foto’s wilden hebben voor op onze website. Marloes Kaemingk kwam een dagje met haar camera en bijna alle kipjes werkten wonderbaarlijk goed mee. Marloes heeft prachtige foto’s gemaakt en in het komende jaar zul je deze steeds meer op onze website zien verschijnen!

En gedurende dit alles gaat natuurlijk de dagelijkse zorg altijd door. We zijn dagelijks bezig met het observeren van ieder individu. Uiteraard om snel te kunnen ingrijpen wanneer ze ziek zijn, maar ook vooral om te zien hoe ze met volle overtuiging genieten van hun leven. Dit had voor al onze bewoners zo enorm anders kunnen zijn.

Volgend jaar blijven we jullie op de hoogte houden van het wel en wee van de bewoners hier. Social media schiet er wat bij in wanneer we het druk hebben met praktische zaken, maar we doen ons best. We hebben nog geen concrete plannen voor volgend jaar, maar we zijn wel binnenkort op zoek naar mensen die ons team willen versterken, dus houd onze pagina op de hoogte en mocht je nu al interesse hebben, laat het ons weten!

We eindigen met de boodschap die we ook vorig jaar al deelden: Alle dieren verdienen een kans en een mooi leven. De kipjes in onze opvang bewijzen keer op keer weer dat afgedankt zijn niet betekent dat ze waardeloos zijn. De waarde van hun leven hangt niet af van het feit dat en of ze mensen van eieren kunnen voorzien, maar ze mogen er zijn, gewoon als zichzelf!

Tot slot wensen we jullie een heel fijne jaarwisseling en een goed 2026 en we willen onze vrijwilligers en onze donateurs enorm bedanken voor de steun het afgelopen jaar.